TALLER ADOLESCENCIA, NOVAS TECNOLOXÍAS

Autor Paula

Estimadas familias, como ben sabedes o pasado mes de novembro a ANPA ofertou una charla sobre a adolescencia impartida por ABC Children, na mesma xurdiron preocupacións sobre o uso dos móviles e dispositivos electrónicos, para resolver as vosas dúbidas imos ofertar uns talleres organizados polo mesmo equipo baseado na comunicación. Consta de catro sesións, unha semanal, comezaría o martes 20 de febreiro de 17.00 a 19.00 h no propio IES. O primeiro taller o subvenciona a ANPA e o resto ten un prezo de 10€ por sesión.
Dado que estos temas nos preocupan a maioría dos pais agradeceríamos a vosa participación e nos comuniquedes a asistencia para poder facer mellor a progarmación. Confirmade asistencia antes do luns 19 no teléfono da ANPA 644845229 ou no enderezo electrónico.
TALLER ADOLESCENCIA:NOVAS TECNOLOXÍAS
HAI DISCUSIÓNS EN CASA POR UN USO EXCESIVO DAS TIC´ S?
GUSTARÍAVOS MANEXAR A SITUACIÓN PERO DESBÓRDAVOS?
Na maioría de casas onde hai adolescentes, o abuso de dispositivos electrónicos é algo habitual. Para eles, o lecer precisa dalgún obxecto que se enchufa. Pero convén lembrar que os videoxogos ou interfaces das redes sociais están deseñadas para “enganchar” ao consumidor con continuos anuncios ou xanelas emerxentes, suxestións de consulta, lemas pegadizos ou personaxes case reais que se moven por un mundo case real para facer cousas arriscadas e extravagantes. É tan adictivo que nós mesmos caemos moitas veces, así que é fácil entender que os nenos e adolescentes son máis vulnerables e non posúen aínda o autocontrol necesario para un uso adecuado. A utilización de novas tecnoloxías por parte de adolescentes debería ser unha recompensa por facer antes as súas tarefas escolares ou domésticas, pero mesmo así, é necesario que este uso sexa limitado e controlado polos pais. Se consideramos que á maioría dos rapaces de hoxe en día, o móbil, os videoxogos ou internet é case sempre o que máis lles gusta para o seu tempo de lecer, entón os pais e nais temos unha ferramenta de intercambio que pode ser moi eficaz para pedirlles a cambio que realicen outras tarefas. Con todo, a miúdo atopámonos que apenas hai control parental. Os rapaces utilizan o móbil durante as vinte e catro horas, trasnoitando ou mesmo levándoo ao instituto. A maioría das tardes pásanas co nariz pegado a unha pantalla, e o que é peor, os pais non teñen nin idea do que fan, con quen chatean ou a que xogan e con quen. Se non queremos que todo se nos vaia das mans, aos pais non nos queda máis remedio que tomar cartas no asunto e establecer certas medidas que permitan gozar das vantaxes do mundo moderno sen afogarnos nas súas desvantaxes, fomentando ao mesmo tempo outro tipo de actividades diferentes que promovan contacto social directo, e non a través dunha pantalla. Este taller interactivo, está deseñado para traballar directamente cos pais de nenos e nenas de 12 a 16 anos, comprender as cuestións concretas que xera todo este asunto, aprender a instaurar normas de uso adecuadas e supervisión parental, e recuperar certa harmonía familiar. O taller compoñerase de catro sesións (intervalo ideal para establecer novos hábitos), unha vez por semana e con grupos limitados, nos que se traballarán diferentes temas e propoñeranse tarefas concretas para casa.
PRIMEIRA SESIÓN: Que fan os nosos fillos na internet. Empatía e negociación: Técnicas básicas de modificación de conduta.
SEGUNDA SESIÓN: Formulación de novas normas e como poñelas en marcha.
TERCEIRA SESIÓN: Establecer en casa patróns de análises e reflexión sobre os riscos das redes sociais e videoxogos.
CUARTA SESIÓN: Conclusións xerais e análises de resultados.
Prezo por sesión: 10 euros por familia www.abcchildren.es

O meu fillo ten doce anos pero parece que ten cincuenta. Se puidese estar en pixama todo o día mellor. Levántase tarde e canso, apenas fala, revisa o seu móbil mentres almorza e vaise ao instituto cun gruñido como despedida. Cando regresa come en silencio, pregúntolle que tal o día e, aínda que estalase unha bomba nuclear, di que ben. Se tivo un exame, ben, se debía presentar un traballo, ben, se ten exames proximamente, ben. Despois vaise ao seu cuarto e, tirado na cama desfeita, escoita música forte porque di que é o único que lle relaxa, xa que está moi tenso, o pobre. Logo saca o cartafol da mochila e ojea os apuntamentos un intre, curto, e en menos de dez minutos ponse ao choio co videoxogo. Di que logo ordena a habitación. Cando? Máis tarde. O meu fillo é moi listo. Sempre é capaz de facer os deberes en tempo récord e, casualmente, todos os días falta algún profesor o cal lle permite estudar para os exames no instituto. Ademais, segundo el xa llo sabe todo. Tampouco adoita ter recuperacións de ningunha materia, iso é a final de curso, os traballos sempre son “para máis adiante”, e se suspendeu algo é porque era moi difícil e só aprobaron tres en toda a clase, así que pouco podería facer el fronte a tamaña inxustiza. Só tivo unha recuperación de matemáticas pero esqueceu dicirmo, e ademais xusto ese día tivo unha dor de cabeza espantoso e non puido ir a clase. Unha pena. Despois de horas fronte á pantalla, decide cear algo antalla e responde como un autómata: Xa vorápido e sen falarnos. Se insistimos en comunicarnos esgótase en dez segundos, reclúese de novo no seu cuarto e ponse os auriculares. A súa titora di que é un rapaz calado, que apenas participa en clase e xamais ten unha dúbida. Pero el insiste en que ten amigos, en Ucraína, Bélxica, Polonia e moitos máis sitios. Xogan xuntos todos os días ata as tantas. A que? Nin idea, algo de disparar e pasar probas dificilísimas que o poñen de mal humor. Antes de deitarme sempre vexo luz na súa habitación. “É hora de durmir”, digo asomándome. Ese ser en que se converteu o meu fillo segue hipnotizado pola pantalla e responde coma un autómata, Xa vou.
A miña filla ten trece anos, pero parece que ten vinte e cinco. Gústanlle os esmaltes de uñas e os abelorios, e ve en tutoriales como maquillar os ollos “afumados”. Pásase horas fronte ao espello do baño facendo posturas para practicar os selfies, ás veces coa lingua fose como un can, aínda que nunca entendín por que. Teclea a velocidade de vertixe no seu teléfono móbil, que é como unha extensión do seu corpo e non se separa del nin para ducharse. Se se me ocorre collelo para servir a comida berra como unha tola poñéndonos a todos dos nervios. A pesar de estar prohibido, lévao ao instituto. Di que o necesita para controlar o horarios pero que non o usa, aínda que cando estou no traballo e investigo se se conectou, sempre foi fai dez minutos. Cando chega a casa come mentres repasa as mensaxes porque di que non puido facelo en toda a mañá. Logo encérrase na súa habitación. A miña filla é moi lista, é capaz de estudar e revisar o teléfono á vez. Ten instagram, whatsapp e sabe divos que máis cousas. Ás veces quere ensinarme unha foto e, para atopala, desliza o dedo de uña rosa sobre a pantalla durante un bo intre. Ante min pasan caras e caras de mozas e adultas descoñecidas. Nalgún momento da tarde dálle un ataque porque non atopa o seu cargador, e temo que os veciños escoiten os seus berros, así que a axudamos todos ata que o atopamos baixo unha chea de roupa sucia. Logo, malhumorada, encérrase de novo. Se senta no sofá apenas nos fala. O instituto é un rolo e quere irse de casa canto antes, e espera que traballemos moito para pagarlle unha boa educación no estranxeiro porque é a nosa obrigación. A súa é ningunha. Pregúntolle cando vai ordenar a súa leonera e di que logo. Insisto e di que son o unha pesada, que non a deixamos respirar, e engade que o fin de semana é o aniversario dunha amiga e esixe durmir na súa casa aínda que o luns ten un exame. Pero é un exame pouco importante e xa llo sabe todo. Promete estudar toooooda a tarde do domingo, xúrocho mamá, murmura mentres teclea. Finalmente insiste en que temos que comprarlle un teléfono novo, porque o seu é unha merda e todas as súas amigas teñen un moitísimo mellor.

SE TODO ESTO VOS RESULTA FAMILIAR NECESITADES VIR A ESTE TALLER- www.abcchildren.es

Categoría: